De afgelopen tijd ben ik druk bezig geweest om weer lekker op pad te gaan en te experimenteren. In de natuur kan je veel verschillende soorten structuren vinden, de een nog mooier dan de ander. Geweldig als je ze eenmaal ontdekt.

Deze foto is vorige maand nog gemaakt. Gewoon hier in de wijk en het is korstmos op de straat. Zelf vind ik dit een mooi beeld en het maakt mij nieuwsgierig hoe het kan dat de korstmos zo bijna perfect rond is gegroeid.

Als je dan goed gaat kijken dan zie je overal structuren. Maar er zitten ook onderbrekingen tussen zoals takjes en grassen wat het beeld weer levendig weet te maken. Aangezien het buiten vochtig is springen de groene kleuren er helder uit.

Een foto in zwart/wit omzetten geeft weer een ander beeld een ander verhaal. Het kan dan bijna buitenaards worden met de structuren. Het smaakt naar meer en ik ga verder op zoek. Nog meer mooie sprekende natuurlijke vormen. Hierdoor ben ik met een andere kijk aan het rondlopen in de gebieden die ik ondertussen erg goed ken omdat ik er nu erg vaak kom. Nieuwe uitdagingen.

Op dit moment kijk ik veel naar de bomen. Met hun schors heeft elke boom zijn eigen bijzondere structuur. Ruw en gaaf om eens goed te bekijken hoe verschillend ze allemaal zijn. Sommige helemaal glad en andere weer met diepe scheuren of een bast die los krult. Genoeg te zien dus.

Als het vochtig genoeg is in het bos groeit er mos. Ze kunnen bijna overal groeien en zijn dan ook op de bomen te vinden, elke mossoort heeft weer een bijzondere structuur. Er zijn ontzettend veel verschillende soorten mos.

En dan de structuur van smeltend sneeuw. Weer heel anders om te zien. Helaas sneeuwt het niet zo heel vaak meer in Nederland en is het snel naar buiten als er wel sneeuw ligt. Maar toch het blijft mooi om ook die structuur op de foto te zetten als de kans zich voordoet.

En dan zijn er ook nog omgevallen bomen waarbij er weer hele andere structuren naar voren komen. Ik ben niet helemaal tevreden over deze foto, ik heb hem te krap genomen en had eigenlijk vanuit een lager standpunt de foto moeten nemen, toch vind ik hem ook weer mooi om hoe het hout krult en zo de foto in en uitgaat.

En dan kan het zomaar gebeuren dat je ook nog eens wordt aangestaard midden in de natuur. Wat blijft het toch mooi om zo met de camera op pad te gaan op zoek naar bijzondere in dit geval structuren. Soms dicht bij huis en soms net een beetje verder.