Dag 3
Als fotograaf houd ik ervan om vroeg op pad te gaan. Ook al is het vakantie ik probeer dan toch minstens 1 keer de vroege ochtend mee te krijgen. Dus wekker vroeg zetten. Jorrik gaat ook mee en zo gaan wij voor het ontbijt met zijn tweeën op pad. Op zoek naar de vogelhut. Jammer genoeg geen ochtend met heel veel kleur. Het is wel heel bewolkt maar droog.

Het is door de bewolking nog redelijk donker. Ik schroef voor de foto met de lepelaars mijn iso omhoog naar 800. Hoe hoger de iso hoe meer kans er is op ruis op de foto. Maar omdat ik het liefst uit de hand fotografeer wil ik mijn sluitertijd zo kort mogelijk houden om geen bewogen foto te krijgen. Nu is een lepelaar een vogel die makkelijk te volgen is en waar je dus ook best wat kan uitproberen met de camera.

In deze hut is op dit moment niet zo heel veel te zien. Hierdoor besluiten wij nog een stukje verder te fietsten. Om als snel weer af te stappen.


Na deze weggebruikers maar voorrang gegeven te hebben gaan wij weer rustig verder. He daar is de foto hut die ik eigenlijk naar toe had gewild. Deze hut heeft op dit moment zeker meer om te zien. Een mooie groep lepelaars en verschillende eenden en ganzen. De fuut laat zich ook bewonderen. Mooi om te zien en van te genieten.



Nu nog even doorfietsen naar het wad. Het is nog vroeg zat dus tijd genoeg voor het ontbijt. Toch ook maar de wolken in de gaten gaan houden, er komt een donkere dreigende lucht aan. Gelukkig is alles relatief dichtbij en zo kunnen wij nog genieten het leven op het wad.


Dit kleine vogeltje is een echte pionier en houdt van open en zandig gebied, van de slikken. Hij broed op schelpenstranden en dan is de bontbekplevier goed gecamoufleerd. Helaas staat hij als broedvogel op de de rode lijst. Wel trekt hij veel door over het waddengebied op zoek naar voedsel. Het zoeken naar voedsel gaat op het oog zoals alle plevieren doen. Lopen, stoppen, pikken. Op het menu staan dan ook garnalen, wormpjes, slakjes en larven. Alles wat zich in het slijk verstopt weten ze wel raad mee.
Bron: Vogelbescherming


Nu trekt het toch wel heel erg dicht en is het eigenlijk ook wel tijd om weer terug naar het hotel te gaan. De rest van de ochtend zitten wij vooral in het dorp om in de middag weer naar het strand te gaan.

Tobias heeft een vlieger gekocht en zo zijn de mannen daar lekker mee bezig en kan ik ongestoord mijn gang gaan.


Voor de avond hebben wij een tocht geplant naar het uiterste puntje van Schiermonnikoog, de Balg. Wij gaan per balgexpres over het strand. Op de Balg kan je alleen met eb komen omdat die met vloed is overstroomd. Het is dan een rustplaats van zeehonden. Nu moet ik eerlijk toegeven dat het rondrijden in een kar achter een trekker mij nooit heel erg trekt. Maar dit was puur genieten, zo over het strand langs de kustlijn.


Het blijft wel van belang om op flinke afstand te blijven van de zeehonden. Maar dan blijven ze ook rustig liggen en kan je ze prachtig fotograferen. Wat is dit genieten zo dichtbij de zeehond te kunnen zijn. Wat een bijzonder stukje natuur is dit. Langzaam begint de lucht ook te kleuren en moeten wij zo ook weer van de plaat af. Als het vloed wordt stroomt de plaat weer over en gaan de zeehonden weer aan het jagen.


Dit was echt wel een geweldige dag met foto’s maken en het smaakt zeker naar meer om zo bezig te zijn. In het hotel is het vooral nagenieten van deze prachtige ervaring en ik kan iedereen ook zeker aanraden om met de balgexpres mee te gaan.
Schiermonnikoog 26 juli 2023
