Meinerswijk is het uiterwaardengebied in Arnhem. Een heerlijke plek om het drukke stadsleven te ontvluchten en even van de natuur te genieten. Je hebt er heerlijke struinpaden en natuurlijk de grote grazers.

Zelf kom ik er ook graag. Dit keer in de avond terwijl de zon onderging. Door het tegenlicht heb ik mooie silhouetten in een prachtig kleurenpalet

Kijk maar eens naar deze reiger. Prachtig als silhouet en lekker bezig met zijn maaltijd. Vandaag staat krab op het menu en deze reiger heeft er een beetje moeite mee om zijn hapje weg te krijgen. Natuurlijk genieten van dit mooie plaatje. Uiteindelijk is het gelukt en heeft de reiger zijn buikje rond gegeten.

In het avondzonnetje hoor ik een vrolijk liedje van een klein vogeltje. Dit schattig dingetje gaat er ook nog even mooi voor poseren en ja daar maak ik dan ook dankbaar gebruik van.

De zon zakt steeds verder weg en het is dan ook hoog tijd om het gebied weer te verlaten. Nog een een laatste blik op Arnhem en dan weer terug naar huis, met de belofte aan mijzelf om snel terug te keren maar dan in de ochtend, hopelijk met mist.

En inderdaad een paar dagen later betreed ik het gebied weer maar nu in de ochtend. Helaas weinig mist om gebruik van te maken maar voor de rest ga ik genieten. Het is nog heerlijk rustig en de Konikpaarden staan erg dicht bij de ingang.

Zij hebben totaal geen oog voor mij en zijn druk met elkaar en met het gras. Ik besluit dat ik de andere kant opga en dan lekker het struingebied in. Ondertussen blijf ik ook naar boven kijken, een groep spreeuwen komt voorbij en verderop vliegt een prachtige zilverreiger.

Wat zijn ze mooi. Mijn leerpuntje is voorlopig om meer vogels te kunnen herkennen. Vogels herkennen doe je niet alleen op zicht maar vooral op gehoor, aangezien je ze eerst hoort en met een beetje geluk ook ziet. Neem de tijd om te luisteren en te kijken want dan zie en hoor je zoveel meer.

In de struiken is het een drukte van belang, de kleine vogeltjes zijn aan hun ontbijt bezig en er zijn genoeg besjes om lekker van te eten.

Soms is het wel een ruzie en dan is er een berg kabaal maar vaak zitten ze heel gezellig te kletsen, zo leuk ook om te zien.

Alle zilverreigers verzamelen. Een grote groep van deze prachtige reigers is zich aan het verzamelen. Of ze nu staan of vliegen het zijn statige vogels om te zien. Prachtig toch.

Op dit punt twijfel ik of ik terug wandel en dan weer naar huis ga, of dat ik toch nog een beetje verder loop. Ik besluit dat ik nog verder wandel. Het is zo lekker nog zo in het zonnetje van de laatste nazomerdagen. De herfst is in aantocht en dan is het toch een stuk minder lekker om buiten te zijn.

En ik heb geen spijt van mijn beslissing, een prachtige zwaan heerlijk in het zonnetje.

Ondertussen word ik in de gaten gehouden door een pimpelmeesje. Goed verstopt in de dichte struiken is het wel zoeken maar eenmaal gevonden kan je het kleine ding goed zien.

De pimpelmees is een regelmatige gast in onze tuinen. Broed ook graag in de nestkasten die veel mensen ophangen. Eigenlijk is de pimpelmees overal wel te vinden als er maar bomen staan.

Even verderop zie ik dit plaatje. Duidelijk is dat de herfst zijn intocht heeft gedaan en dat het groen langzaamaan plaats gaat maken voor de herfst kleuren. En dat met de weerspiegeling op het gladde water.

Een heerlijke wandeling met veel afwisseling, gewoon in de stad. Hoe heerlijk is dat. Ik ga ondertussen weer richting mijn beginpunt. Het is een lang rondje geworden, eigenlijk een beetje te lang voor mij maar dat mag de pret niet drukken. Langzaamaan ga ik verder. En dan, ja daar zijn ze, de puttertjes.

Ik ben er bijna en wat zie ik, de konikpaarden staan nog netjes bij de ingang.

Meinerswijk Arnhem, 19 en 21 september 2020