Het Beekbergerwoud staat al een poosje hoog op mijn verlanglijstje om te bezoeken, helaas is het vlonderpad nog wel afgesloten maar toch nog genoeg over om de tocht te wagen. Dit keer met de familie en zo gaan wij op pad.
Heerlijk bossen, ikzelf ben geboren in de bossen en van jongst af aan hou ik van bomen en tussen de bomen door te lopen. Het spel van licht en donker, de geluiden. Een goede wandeling is voor mij een pad dat niet helemaal mooi plat geasfalteerd is, maar juist de paden die een beetje ruig zijn. Klimmen en soms springen dan voel ik mij een met de natuur. Als kind liep ik rustig met blote voeten door de bossen, maar nu toch maar stevige wandelschoenen aan.
Het pad waar we lopen is een zandpad, soms wat breder en soms smal. Bij de lager gelegen stukje kan je via de stapstenen met droge voeten naar de overkant. Ook leuk om de kinderen bij de stenen enthousiast te horen worden.
In het gebied staat een bunker, een prachtige plek waar vleermuizen kunnen schuilen. De bunker staat mooi verscholen aan de rand van een open veld. Nu was er niet heel veel te zien, aangezien wij midden op de dag op pad waren.
Weer verder op pad, ik zie veel zwarte kevertjes. Dit is een Elzenhaantje en die richten veel schade aan. De Els, Hazelaar en Wilg staan op het menu van dit hongerige kevertje. Overwinteren doen ze op de grond in de plantenresten.
Koolmezen zijn de natuurlijke vijanden van dit kevertje. Op het moment dat wij daar liepen heb ik eigenlijk weinig meesjes gezien en gehoord. Maar voedsel is er genoeg voor dit kleine vogeltje.
Een ander kevertje die toch wat meer geliefd is liet zich ook zien. Het Lieveheersbeestje. Met die mooie rode schild en zwarte stippen blijft het diertje toch tot de verbeelding spreken. Naast dat zij lekker de bladluizen eten zijn er ook die schimmels en planten die ze eten. Deze Lieveheersbeestjes kunnen hierdoor ook schimmels en plantziektes verspreiden.
Toch word ik elke keer heel blij als ik zo een rood kevertje tegenkom. En het mooie rood steekt ook weer prachtig af op het groen van de bladeren.
En dan komen wij toch een mooi bloemetje tegen. Onderzoek wijst uit dat dit de gewone of gespleten Hennepnetel is. Laat maar weten als je weet welke bloem het echt is. Ik vind het leuk om zoveel mogelijk kennis te verzamelen.
En zo slingeren wij verder door het landschap. Dan zie ik een dode boom, dat spreekt altijd tot mijn verbeelding. In het groen staat dan een dode boom. Maar toch ook zo belangrijk .
Insecten en vogels maken dankbaar gebruik van zo een boom, maar zelf vind ik ze ook mooi in het landschap staan. Dit bied alles wat ik in een landschap zoek en het is dan ook puur genieten, van een heerlijk zonnetje en de mooie natuur.
Boven ons zweeft een Buizerd. Mooi om zo de roofvogels weer te zien in onze Nederlandse landschap. Voor mij een uitdaging om deze jager mooi op de foto te zetten. Aangezien mijn lens niet zoveel bereik heeft als nu handig zou zijn.
Paddenstoelen mogen ook niet ontbreken op deze tocht door een nat landschap. Ze zijn klein dus ik ga erbij liggen zodat ik ze mooi op de foto kan krijgen. Geduldig wacht de rest van de familie tot ik mijn foto gemaakt heb. Gelukkig was de grond hier niet zo heel vochtig dus dat viel weer mee. Zo beleven wij genoeg tijdens de wandeling.
De Blauwe knoop met de Blinde bij. Dat klinkt toch wel heel lekker vind ik zelf. Wij zijn heel blij om deze prachte bloem te zien aangezien die in Nederland op de rode lijst staan. En dan de Blinde bij, eigenlijk een zweefvlieg leuk om hier even bij stil te staan aangezien er heel wat gevlogen werd.
Langzaam aan wordt het tijd om het gebied weer te verlaten. Hoog in de boom zit nog een grote bonte Specht, ook altijd leuk deze vogel te spotten. In het bloemrijke grasland vliegt het Landkaartje en even verderop springt er een Sabelsprinkhaan vandoor. Een heerlijke wandeling en ik hoop zeker nog een keer terug te komen in dit gebied maar dan als het vlonderpad weer open is, want zo een pad trekt mij echt wel aan.
Beekbergerwoud 29 augustus 2020
Knap gedaan! Leuk om te lezen 😉