De laatste keer was ik in Fikkersdries geweest om te kijken of ik nog wat vogels kon spotten en fotograferen. Dit keer ga ik naar waterrijk in Park Lingezegen. Als eerste ligt daar een kluitje eenden, heel relaxt en op de een of andere manier krijg ik het gevoel dat een van de eenden mij aan het uitlachen is.
Verder is het heerlijk rustig. Ik loop verder, vergezeld door 2 van mijn kinderen die gezellig mee zijn. Soms vliegt er een klein vogeltje op maar het lukt niet zomaar om ze op de gevoelige plaat vast te leggen. Bloemen zijn dan toch echt wel een heel stuk makkelijker om te fotograferen.
Terwijl ik rustig rond het plantje loop voor de beste positie voor de foto is er vlakbij een rietgors neergestreken. Leuk ook redelijk dichtbij dus ik draai rustig bij om dit kleine vogeltje vast te leggen. De rietgors is een algemeen voorkomend vogeltje wat in Nederland broed, een gedeelte trekt weg en een ander gedeelte overwinterd hier in Nederland. In het broedseizoen (april – juli) eten ze vooral ongewervelde dieren zoals de langpootmug, juffertjes, libellen maar ook een spin vinden ze een lekker hapje. Buiten het broedseizoen hebben zaden van vooral riet de voorkeur. Leuk vogeltje.
Reigers komen ook veel voor. Van rustig staan aan de waterkant of weiland maar ook regelmatig vliegt er eentje op soms geschrokken maar ook wel om een ander rustig plekje te zoeken. Ik probeer zoveel mogelijk de vogels niet te laten opschrikken maar helemaal niet verstoren dat lukt niet, je komt toch in hun leefgebied. Maar of je nu wandelt of foto’s maakt een beetje respect is niet verkeerd voor de natuur en zo kijk ik altijd goed of ik de vogels in dit geval zoveel mogelijk met rust laat en ze niet teveel laat schrikken. Wel lastig als ze besluiten om op het wandelpad te gaan zitten.
Boven ons vlieg een torenvalk. Als een magneet richt ik mijn camera op deze prachtige vogel. Roofvogels, die blijven toch wel tot de verbeelding spreken.
En dan nog zo een eigenwijs pimpelmeesje druk op zoek naar een lekker hapje, altijd op zijn hoedde en klaar om weg te vluchten bij gevaar.
En dan heb ik nog een keertje het geluk dat er een groepje oeverzwaluwen langs komt vliegen. Hoewel ik weet dat zij zo enorm snel zijn dat het heel moeilijk is om ze vliegend op de foto te krijgen doe ik toch nog een keer een poging. Ik bewaar mijn rust en dan is het mij gelukt om de zwaluw te vangen op de foto.
Hoog tijd dus weer om naar huis te gaan. Maar niet voordat wij nog even bij het waterhoentje hebben gekeken.
Park Lingezegen, waterrijk, 8 september 2020